O pirixel xa está saindo
Onte o erguerme da cama. como tódolos días, mentras facía o café puxenme a darlle unh aollada as miñas prantiñas, e pra a miña ledicia vin que por fin o pirixel que prantara fai dúas semanas está a sair.

Non sei se sabedes as historia deste pirixel, pero bueno, a nos fainos moita ilusión que saia xa que as sementes deunolas o pai de Ana fai dous anos. O ano pasado saiu un precioso exemplar, pero por culpa da choiva e da canalización patética nos balcóns do meu edificio (cando chove cae no meu balcón toda a agua que ven dos balcóns dos meus veciños que están por riba de min, e eu vivo nun primeiro), rematou estragándose. Ainda teño esperanza de reviva este ano, por eso non o quitei do seu testo. Tan so o tempo o dirá. Chamádeme morriñento, mais que marabilloso é ver e tocar un cacho da túa terra cando estás lonxe dela.


[...] moi ben, en plan Tetris diría eu, colcando as guindillas, as tomateiras, etc… O pirixel que saiu (o final tan so tres, esperando a que os que sairon por sorpresa na maceta do balcón collan folgos [...]
Xa é definitivo: Non teño máis sitio « Sementar Sementarei
11 Abril, 2010 ás 12:02